Główny walor dekoracyjny mają liście, które tworzą kępy o wysokości do 1 m. Ich barwa jest zielona, brązowawa do czekoladowej w zależności od odmiany. Niektóre mogą tracić brązowy kolor w ciągu okresu wegetacyjnego i zielenieć. Liście mogą być uszkadzane przez wiosenne przymrozki.
Rodgersja kwitnie w terminie czerwiec-lipiec wytwarzając wysoki pęd kwiatowy z wiechą drobnych białych kwiatków na szczycie.Rozrasta się poprzez kłącza podziemne.
Trzeba pamiętać, że wiosną roślina ta dość późno budzi się do życia, więc trzeba cierpliwie czekać, aż wyjdzie z ziemi.
Niektórym gatunkom trzeba zapewnić sporo miejsca ponieważ rozmiar liści bywa dość duży.
Mrozoodporność dobra, jednak w zimniejszych regionach dobrze jest okryć roślinę stroiszem lub suchymi liśćmi.
Zdrowotnie jest raczej bezproblemowa, jest to także roślina długowieczna.
Podział na gatunki jest różny w zależności od źródła. Ja może posłużę się tym najbardziej dla mnie czytelnym, ale oczywiście wszelkie uwagi są mile widziane.
Rodgersja stopowcolistna(R. podophylla)
Rodgersja pierzasta (R. pinnata)
Rodgersja kasztanowcolistna R. aesculifolia
Rodgersja bzolistna R. sambucifolia
Niestety zdjęciem nie dysponuję.
Niekiedy można się spotkać z wyróżnieniem jako odrębny gatunek Rodgersji Henriciego, ale ja ja kupiłam jako odmianę R. kasztanowcolistnej.
I właśnie przez te poprzednie lata bardzo ładne liście wykształcała, a kwiatostanu nie. Reasumując, daj jej jeszcze szansę.
