Willa Zamek - Lanckorona

[zuzanna2418]

Kochani, chciałam z Wami podzielić się miłością do pewnego miejsca... miłością od pierwszego wejrzenia :) Odkąd pojechaliśmy tam z W. kilka lat temu w pewien majowy weekend, miłość moja trwa niezmiennie, choć nigdy już później tam nie byliśmy. Mieszkaliśmy w Willi Zamek, jednej z kilku ocalałych pięknych drewnianych domów-pensjonatów. Prowadzi go rodzina Lorenców od pokoleń, a historia tego miejsca urzeka i sprawia, że człowiek przenosi się do innego świata...

Tu znajdziecie więcej http://www.willa-zamek.pl/

Na początek piosenka pewnego pana, który tu bywał często i tak opisał to miejsce:



Nasz pokój był tak usytuowany, że ten widok z balkonu mieliśmy jak na dłoni :) Zdjęcia niestety z telefonu, zatem jakość kiepska.









Ogród wokół tej willi jest szczególny. Położony na stromej skarpie schodzącej do jednej z wąskich uliczek. Opisywany, jako jeden z najciekawszych botanicznie ogrodów w Małopolsce. Egzemplarze drzew i krzewów pochodzą z różnych części świata ze strefy umiarkowanej. Robi wrażenie dzikości i zaniedbania, ale to dodaje mu uroku i tajemniczości. Cudowne miejsce.













Tu jakiś okaz klonu





Widzieliśmy dawidię, metasekwoje, mnóstwo azalii i rododendronów, piękne okazy różnych innych.



Ale był to szczyt kwitnienia magnolii...









Kiedyś właściciele wybudowali murki kamienne, które wydzielają rabaty:







A to Lanckorona z oddali, ze szlaku, którym podążaliśmy na eksploracje okolicy :)

[zuzanna2418]

Wspaniałe wspomnienia. Ja tez przed laaaaaty byłam w Lanckoronie....robi wrażenie
A piosenka Grechuty oddaje klimat tego miejsca w 100%

Zuziu pewnie nie pojadę Twoimi śladami bo to zbyt daleko i dlatego dziękuję Ci za Lanckoronę widzianą Twoimi oczyma. Spodobała mi się a szczególnie te tarasowe rabaty na zboczu. Ogród piękny. Lubię taki trochę uporządkowany busz pozwalający na grę wyobraźni w odkrywaniu kolejnych tajemnych miejsc.

I to jest właśnie powód, dla którego czekam na emeryturę, piosenkę Grechuty kocham niezmiennie.

[zuzanna2418]

[quote=zuzanna2418]Deto to prawda, w piosence jest dokładnie wszystko tak jak w rzeczywistości. Nie mogłam wyjść ze zdumienia, że takie miejsca w ogóle jeszcze gdzieś są.
Janeczko my to jeszcze dalej mieliśmy z Wawy, po drodze w dodatku odwiedziliśmy siostrę W. w Starachowicach, więc na miejsce przyjechaliśmy o 1.00 w nocy..., zadzwoniłam z Krakowa, do właścicielki pensjonatu, że będziemy później i czekała na nas :) Zamotaliśmy się w tych wąskich uliczkach, bo ciemności i w dodatku wszędzie pod górę.
Ogród rzeczywiście niesamowity, za pozwoleniem właścicielki wykopaliśmy sobie mnóstwo sadzonek czosnku niedźwiedziego, który tam po prostu łanami rósł. Przyjął się w miastowym bardzo dobrze.
Ewuniu to jest idealne miejsce na emeryturę, gdyby nie taka odległość od Warszawy, pewnie nasza wiocha byłaby gdzieś w tamtych okolicach, a nie na Podlasiu :)

Kilka zdjęć z rynku w Lanckoronie, najbardziej pochyłego w Polsce podobno. Staraniem energicznej pani wójt uporządkowano go i obsadzono krzewami. Nie wszystkim się to spodobało, dla niektórych to niepasujące do klimatu tego miejsca, ale w każdym to razie zadbane i kolorowe miejsce.

W tym rzędzie budynków nieco dalej na prawo zaczyna się "stroma uliczka, która wiedzie do piekarni". Piekarnia była, działała, a szarlotka, jaka tam piekli chyba do końca życia pozostanie dla mnie wzorcem tego ciasta






Ten narożny budynek to muzeum regionalne oraz Izba Pamięci Konfederatów Barskich.



A to chata, która kiedyś należała podobno do Wojciecha Pszoniaka, albowiem do Lanckorony zjeżdżali się kiedyś artyści scen, głównie krakowskich ale nie tylko. W Willi Zamek, czy w Willi Tadeusz jest mnóstwo pamiątek po tych "najazdach" świata artystycznego.

[/quote]

[zuzanna2418]

Jestem dzisiaj bardzo przygnębiona a Twoje zdjęcia zniwelowały jedną kreseczkę w termometrze mojego samopoczucia. Dziękuję Ci za te piękne widoki. Miasto, w pokazanej przez Ciebie części, wygląda jak skansen. Az trudno sobie wyobrazić, że mieszkają i normalnie funkcjonują tam ludzie.
Wiesz w tym tarasowym trawniku jest coś irytującego. Rzeczywiście jest zadbany ale widziałabym tam cisy oraz jałowce kolumnowe i płożące, gdyby miały być tylko krzewy. Nie podobają mi się te żółte i czerwone (chyba) pęcherznice.

Nie znam tego cudownego miejsca w realu, jest cudowne. Dziękuję że pokazałaś. O:)

Wpadłam i ja poczytać o Lancokoronie, włóczyliśmy się kiedyś z M w tych okolicach ale tu niestety nas nie było...
http://poznajpolske.onet.pl/malopolskie ... kcje/dqscz

[zuzanna2418]

No to chodźcie jeszcze zamek obejrzeć, a raczej to, co z niego zostało









I fotki z wycieczek po lasach i łąkach. Kredka chyba nigdy nie była tak wyspacerowana :)

[zuzanna2418]

Wśród takich pagórków mogłabym mieszkać. Ostatnie zdjęcie bardzo fajnie pokazuje tarasowy sposób uprawy roli. I te domy wśród dolinek i na zboczach. I jeszcze piękne łąki i wybiegana Kredka i aż nie chce się myśleć, że za oknem duje wiatr.
Uwielbiam zwiedzać zamki i te zadbane i te zrujnowane i te całkiem poległe. Wyobrażam sobie ludzi, którzy tam żyli i czuję respekt przed czasem, który minął i tak wiele widział.
Zuzanno dziękuję Ci za suplement.

Zuzanno weszłam za Tobą chociaż wchodzenie na górę sprawia mi trudność. Warto było bo widoki piękne. Ja również bardzo lubię stare zamki, pałace, dwory i stare kamienie, które tyle widziały. Dziękuję za spacer.