Morfologia paproci
: 16 mar 2017, 7:57
W poniższym opisie użyłam terminów botanicznych polskich oraz łacińskich i używanych w literaturze angielskojęzycznej.
Paproć, jak większość roślin składa się z liścia i korzenia.
Ale żeby zaznajomić się nieco z terminologią odnoszącą się do budowy tej grupy roślin musimy wejść nieco bardziej w szczegóły.
Liście paproci zwane frondami są w fazie rozwoju nazywane pastorałami, ze względu na ich charakterystyczny kształt. Liść osadzony jest na ogonku (stipa) , którego część ulistnioną nazywa się osadką (rachis), co razem z częściami zielonymi tworzy blaszkę liściową (blade) .
Zbudowany jest on z liści, które w zależności od stopnia pierzastości dzielimy na :
- liście I rzędu (pinna)
- liście II rzędu (pinnula)
I tak możemy spotkać opisy, że liście są pojedynczo , podwójnie czy potrójnie pierzaste. Liście niektórych paproci można podzielić na trofofile i sporofile, różniące się wyraźne budową (na fot. długosz królewski):
Trofofil to liść, którego funkcją jest odżywianie rośliny poprzez udział w procesie fotosyntezy (liść płonny) Sporofil to liść przekształcony, który pełni funkcję rozrodczą w cyklu rozwojowym (liść płodny - zarodnionośny) Późną jesienią i zimą, gdy trofofile obumrą, sporofile mogą stanowić ładną ozdobę rabaty. Na fot. onoklea wrażliwa Na sporofilach znajdują się zarodnie czyli sporangia, które zawierają zarodniki czyli spory. Sporangia mogą być nagie lub okryte zawjkami (induzjum). Zebrane w kupki (sora) widoczne są np. na spodniej stronie (backu) lub brzegu liścia. Większość paproci posiada jednak części płonne i płodne na jednym liściu. Korzeń u paproci to przede wszystkim kłącze. Zwykle jest położone tuż pod powierzchnią ziemi, czasem może być częściowo wyniesione. Jego długość determinuje to, czy roślina tworzy zwarte kępy, czy luźno rozrasta się na stanowisku.
Z kłącza wyrastają korzenie, które są odpowiedzialne za pobieranie wody i soli mineralnych z gleby.
Różnorodność kształtu, wielkości i "charakteru" tych roślin sprawia, że z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie :)
Paproć, jak większość roślin składa się z liścia i korzenia.
Ale żeby zaznajomić się nieco z terminologią odnoszącą się do budowy tej grupy roślin musimy wejść nieco bardziej w szczegóły.
Liście paproci zwane frondami są w fazie rozwoju nazywane pastorałami, ze względu na ich charakterystyczny kształt. Liść osadzony jest na ogonku (stipa) , którego część ulistnioną nazywa się osadką (rachis), co razem z częściami zielonymi tworzy blaszkę liściową (blade) .
Zbudowany jest on z liści, które w zależności od stopnia pierzastości dzielimy na :
- liście I rzędu (pinna)
- liście II rzędu (pinnula)
I tak możemy spotkać opisy, że liście są pojedynczo , podwójnie czy potrójnie pierzaste. Liście niektórych paproci można podzielić na trofofile i sporofile, różniące się wyraźne budową (na fot. długosz królewski):
Trofofil to liść, którego funkcją jest odżywianie rośliny poprzez udział w procesie fotosyntezy (liść płonny) Sporofil to liść przekształcony, który pełni funkcję rozrodczą w cyklu rozwojowym (liść płodny - zarodnionośny) Późną jesienią i zimą, gdy trofofile obumrą, sporofile mogą stanowić ładną ozdobę rabaty. Na fot. onoklea wrażliwa Na sporofilach znajdują się zarodnie czyli sporangia, które zawierają zarodniki czyli spory. Sporangia mogą być nagie lub okryte zawjkami (induzjum). Zebrane w kupki (sora) widoczne są np. na spodniej stronie (backu) lub brzegu liścia. Większość paproci posiada jednak części płonne i płodne na jednym liściu. Korzeń u paproci to przede wszystkim kłącze. Zwykle jest położone tuż pod powierzchnią ziemi, czasem może być częściowo wyniesione. Jego długość determinuje to, czy roślina tworzy zwarte kępy, czy luźno rozrasta się na stanowisku.
Z kłącza wyrastają korzenie, które są odpowiedzialne za pobieranie wody i soli mineralnych z gleby.
Różnorodność kształtu, wielkości i "charakteru" tych roślin sprawia, że z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie :)